Niet te stoppen, steeds beter wordt hij; David Sylvian flikt het weer eens om met een werkelijk absurd goede plaat aan te komen zetten. In alle luwte werkt de zanger en componist aan steeds abstractere muziekstukken. Liedjes zijn het bijna niet meer te noemen, maar muziek is het zeer zeker wel.
Op 'Manafon' (2009) heeft Sylvian ervoor gekozen geen akkoordenschema's op te tuigen maar zijn gelegenheidsgroep, afkomstig uit de avantgarde/freejazz - hoek, geluidscollages zonder vooropgezet idee te laten maken. Na afloop van die experimentele, instrumentale sessies heeft Sylvian naar eigen idee zitten knippen in het materiaal en met behulp van zijn typische diepe vocalen orde in de chaos geschapen. Wat overblijft is een album waar de experimenteerdrift van afspat en tegelijkertijd een bijna heilige rust vanuit gaat.
Meer weten? Bekijk de speciaal ingerichte albumwebsite
Geen opmerkingen:
Een reactie posten